Vervoer in Vanuatu
PORT VILA - Het verkeer in Republique de Vanuatu is heel anders dan we ik in Australië gewend was. De wegen hebben over het algemeen geen namen en er zijn geen stoplichten of huisnummers. Nummerborden hebben maar vijf cijfers. Dat kan hier, omdat het toch allemaal heel klein is (200000 inwoners, that’s it).
Als je geen zin hebt om te lopen, kun je met de bus gaan. ‘De bus’ is een minibusje dat je op straat kunt aanhouden, te herkennen aan de ‘B’ op het nummerbord (en de keiharde reggae die ze soms spelen). Er is geen schema met vertrektijden, want de bussen gaan altijd overal naartoe. Je vertelt de chauffeur simpelweg waar je naartoe wilt, en hij brengt je. Is het dan een taxi? Nee, want er zitten ook andere passagiers in en de prijs is veel lager.
Om naar een dichtbij gelegen eilandje te gaan, liggen in de haven kleine motorbootjes klaar. Toen ik in een van deze bootjes zat, was ik de enige toerist. De locals in de boot woonden op het eiland en gingen weer naar huis om te koken (ze hadden net wat verse groenten gehaald op de markt). De jongen van het bootje heeft me z’n ‘woning’ laten zien en aan z’n vrienden voorgesteld. Het contrast tussen het resort waar ik slaap en het hutje waar zij met z’n tienen slapen is enorm.
Voor de prints die je dagelijks maakt gebruik je niet alleen papier, maar ook inkt. Héél veel inkt. En dat kan onnodig zijn. Daarom heeft 

Safari users who have had the pleasure of using the 